| Farrah Fawcett |
| 1 sep 2009 |
 |
Ik probeer achter mijn laptop een aanvang te maken voor een leuke column. Maar waar moet ik over schrijven? Over mijn weekend? Over een boek dat ik aan het lezen ben? Of zal ik een verkooppraatje houden voor mijn eigen boek? Mijn blik dwaalt soms af naar de televisie. Op het scherm zie ik een prachtige vrouw. Farrah Fawcett. Nee, ik heb het niet over de Farrah van dertig jaar geleden. Deze Farrah lijdt aan kanker en heeft geen haren meer. Maar met haar kracht en optimisme, meer ondersteuning biedt aan haar omgeving dan omgekeerd zou moeten. Ze blijft lachen. Af en toe laat ze een traan. Wat ik in haar gezicht continu kan zien, is haar pijn. Maar ondanks dat, gaat ze door. Ze is vastberaden mee te werken aan een film voor meer kankeronderzoek. Anderhalf uur lang heb ik bewondering voor haar. Voor de openheid waarmee ze in de documentaire te zien is. Menig ster had het braken na een chemotherapie er uit laten knippen. Farrah niet. Ze wilde perse dat alles gefilmd zou worden. Mensen moesten zien dat dat kanker was. Kanker is niet sexy, glamorous of treft alleen Jan Modaal. Kanker treft ook sterren, tv-iconen, miljonairs.
De documentaire, die in mei dit jaar werd uitgezonden werd door negen miljoen Amerikanen bekeken. Een maand later was Farrah Fawcett dood. Het nieuws over haar dood werd helaas ondergesneeuwd door de dood van een ander icoon: Michael Jackson. Jammer, want deze vrouw had een boodschap. De moed, de kracht, de hoop die zij liet zien, putte ze zeer waarschijnlijk uit de kennis dat al heel lang in haar onderbewustzijn aanwezig was: ze wist dat ze niet lang meer te leven had. Hoe anders kan een doodziek iemand zich inzetten voor meer onderzoek voor kanker? Uiteindelijk gaat het in het leven ook daarom. Het stemmetje in ons achterhoofd dat ons, vooral in zware tijden, vertelt wat we moeten doen. Noem het intuitie of gevoel.
De docu is afgelopen. Ik moet mijn column nog schrijven, maar voel me in en intriest. Geen inspiratie. Maar dan komt het stemmetje dat tegen me zegt: 'Vanavond moet je schrijven over iets belangrijkers. Schrijf over Farrah en haar strijd tegen kanker.' Waarvan akte. |
|
|
| |