Sen
Rotterdam
Sen (25) - het gezicht van onze e-glossy - is voor veel vrouwen een feest van herkenning, omdat ze de typische dingen meemaakt net als iedere jonge mediterrane vrouw in de randstad. Zij voelt zich een product van twee culturen, die ze zonder enige moeite weet te mengen. Op een wat soms hilarische wijze maakt zij je deelgenoot van haar leven, haar twijfels en haar keuzes.
 
 
 
Een bewonderaar
10 apr 2007
Die dag dat Amina mij herkende als de omroepster van SEN was ik zo verrast, dat ik een van mijn collega's opbelde om te vertellen wat me was overkomen. Een paar dagen later gebeurde er iets anders opmerkelijks. Eerst kreeg ik een mailtje van een zogenaamde bewonderaar. Welke vrouw wil dat nou niet? Het spontane mailtje sprak me in ieder geval aan. Hij schreef:

Beste Sen,

Ik ben zeer onder de indruk van je en ik kan het dan ook niet laten om je te benaderen. Ik ben een 28-jarige jongen van een Nederlandse moeder en een Surinaamse vader. Ik werk als sportleraar op een middelbare school in Rotterdam. Wil je nog meer van me weten? Ik zou heel graag met je afspreken om elkaar beter te leren kennen. Lijkt het je leuk? Mail me dan.

Groet Dani,

Ik zat daar met een smile achter mijn computer en blijkbaar was dat mijn collega ook opgevallen. 'Wat zit jij daar te glunderen?' zei ze. 'Oh, nou... eh, ik heb een mailtje gekregen van ene Dani... Ik kon niet eens mijn zin afmaken, of ze stond al op en liep richting mijn bureau. 'Laat dat mailtje eens lezen?' zei ze met een overdreven geïnteresseerde blik, eigenlijk kwam het haast dreigend over. Het stond al op het scherm en ze liet haar ogen over het beeldscherm glijden. Na het lezen gilde ze: 'En ga je het doen? Misschien is hij waanzinnig lelijk en dan zit je de hele avond met hem opgescheept. Of het is een psycho.' Aan zijn uiterlijk had ik niet eens gedacht en aan zijn geestelijke toestand al helemaal niet. Het idee vond ik leuk, een spontane man die mij bewondert. Een mailtje terugsturen kan geen kwaad, dacht ik, dus schreef ik hem een ondeugend kattebelletje, waarin ik liet weten dat ik best zin had om met hem af te spreken. 'En, en,' hoorde ik weer door de kamer. 'Ja, ik heb een mail teruggestuurd en nee, ik ga niet met hem uit.' Snauwde ik naar mijn collega. Ze was duidelijk teleurgesteld dat ik er niet op was ingegaan. 'Ja, maar jij begon toch met negatieve beelden van hem te schetsen? Denk je dat ik dan nog durf?' zei ik verwijtend. Ze boog haar hoofd en zei: ach, als hij je echt leuk vindt dan mailt hij je. Aan de ene kant vind ik het spannend en aan de andere kant heb ik er een beetje gemengde gevoelens bij, want moet je werk en privé niet gescheiden houden? In principe is hij een bezoeker van SEN en dus een klant, of is dit ouderwets?
 
Meer van weblogs van:
Sen



Meer weblogs:
 
       
laatste reactie (3)
 
plaats een reactie
 
 
Nur

12 apr 2007 11:17

Ik zou het ook gewoon proberen.. want niet geschoten is altijd mis! maar pas wel op Sen! ik bedoel iedereen kan een lief e-mailtje achter een scherm vandaag tikken, maar de vraag is wat voor persoonlijkheid daar achter schuilt.. straks is het inderdaag een psycho, of juist niet..

Wordt vervolgd in iedergeval!
Bekijk alle reacties
 
Naam *  
E-mailadres *    
Reactie *  
* verplicht veld
 
       

maart 2007

Headlines

Spotlights

Interactive

Leisure

Women's Business

More SEN